Historia Parafii

Dnia 7 września 1982 ks. Dziekan Mieczysław Józefczyk w imieniu duchowieństwa elbląskiego skierował do ks. Prowincjała Salwatorianów prośbę o możliwość pracy salwatorianów na terenie miasta Elbląga. Rok później 19 grudnia, ks. Bp Jan Obłąk, ordynariusz diecezji warmińskiej, erygował parafię św. Brata Alberta w Elblągu. Do pełnienia posługi pierwszego proboszcza został wyznaczony ks. Tadeusz Sołtys SDS, który przybył do Elbląga 29 grudnia 1983 roku. Wkrótce dołączył do niego także ks. Antoni Zięba SDS. Salwatorianie zamieszkali w domu przy ul. Bartniczej, tam w sali weselnej została utworzona tymczasowa kaplica.

Na początku sierpnia 1984 roku rozpoczęto budowę kaplicy drewnianej, która według planów miała służyć, jako miejsce modlitwy i katechizacji na okres około 5 lat. Dzięki ogromnemu zapałowi parafian udało się kaplicę postawić w ciągu 3 tygodni. W tym samym roku księża zamieszkali w budynku przy ul. Częstochowskiej 28, który stał się tym samym domem zakonnym salwatorianów i jednocześnie plebanią.

Z chwilą objęcia parafii przez Salwatorianów rozpoczęły się rozmowy i prace związane z przygotowaniem projektu nowego kościoła oraz normalne życie duszpasterskie. Codzienne Msze św., spowiedzi, katechizacja dzieci i młodzieży. Salwatorianie angażowali się też w posługę głoszenia rekolekcji parafialnych w innych parafiach elbląskich.

W marcu 1984 roku w nowobudowanym Szpitalu Wojewódzkim została erygowana kaplica szpitalna, w której Salwatorianie podjęli posługę kapelanów, służąc chorym przebywającym w tym szpitalu, a także personelowi medycznemu. Ta posługa trwa do dnia dzisiejszego.

W 1985 roku zostały zatwierdzone plany koncepcyjne nowego kościoła, a w 1986 rozpoczęto prace przygotowujące teren, na którym miał stanąć kościół. Pozwolenie na budowę kościoła wraz z zatwierdzonymi planami budowy otrzymaliśmy w 1987 roku.

W maju 1986 roku w naszej drewnianej kaplicy rozpoczęły się nabożeństwa fatimskie – pierwsze takie nabożeństwa w naszym mieście. Gromadziły one wielkie tłumy ludzi, czcicieli Matki Bożej.

Wielką radością wspólnoty parafialnej stały się i do dzisiaj są rodzime powołania do posługi kapłańskiej i zakonnej. Dziękujemy za tych, którzy już służą Kościołowi, jako siostry zakonne i kapłani, jak i za tych, którzy poprzez formację seminaryjną przygotowują się do kapłaństwa.

W ciągu tych ponad 30 lat posługę proboszczów pełniło 5 kapłanów: ks. Tadeusz Sołtys SDS, ks. Krzysztof Świętoń SDS, ks. Michał Pastuszka SDS, ks. Adam Styc SDS i ks. Mieczysław Tylutki SDS.

Wspólnotą zakonną kierowało w tym czasie 8 salwatorianów: ks. Tadeusz Sołtys SDS, ks. Stanisław Ożóg SDS, ks. Tomasz Czubiel SDS, ks. Michał Pastuszka SDS, ks. Adam Styc SDS, ks. Mieczysław Tylutki SDS, ks. Józef Baron SDS, ks. Michał Mańka SDS. W sumie pracowało w tej parafii 51 księży i 3 braci zakonnych.

Przez 18 lat w naszej parafii były obecne również siostry Betanki. Podejmowały różne zadania, jako: katechetki, zakrystianki, a także, jako organistka.